ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ - ROCK - ROCK NEW'S

ΣΤΗΛΕ e-mail: spacefm@gmail.com

ΚΛΙΚΑΡΑΝ--> <--ΑΤΟΜΑ. ROCK NEW'S - ΣΕ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΝΕΟΥΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΚΑΙ GROUP ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕ ΟΣΟΙ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΑΝΑΡΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟ SITE ΜΑΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΚΑΙ EVENT'S

Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2012

κι αναρωτιέμαι πάλι οι προσευχές μου πού πάνε...κι αν έχουν γίνει πουλιά προς τα πού πετάνε

Θα θυμάμαι πάντα τα μάτια του φίλου μου ν' ακολουθούν σαν πουλιά τις γραμμές του τρένου να κοιτάνε στον ορίζοντα ένα τοπίο άβατο να σκέφτονται αν η αγάπη είναι πιο κρύα απ' το θάνατο Από ένα εξώστη μου έδειχνε μια άλλη ζωή τώρα αυτός είναι στο διάστημα κι εγώ ακόμα στη Γη περπατώντας σ' ένα επίπεδο προάστιο σημαδεύω τους ανθρώπους μ' ένα κομμένο λάστιχο Κι εγώ που πάντα ήθελα να ζήσω μαζί σου φτιάχνω τον κόσμο μ' ένα κομμάτι της ψυχής σου κι απ' τον εξώστη εκείνο βλέπω την ίδια ταινία κάθε καλοκαίρι το "θάνατο στη Βενετία" κι αναρωτιέμαι πάλι οι προσευχές μου πού πάνε κι αν έχουν γίνει πουλιά προς τα πού πετάνε Χιλιάδες εικόνες έρχονται σαν κύματα αλλεπάλληλα μου στέλνεις μηνύματα συνθήματα στους τοίχους στο κέντρο της πόλης όπου κοιτάξω η ζωή μου όλη μια μεγάλη απόδραση με τον Ήτα-Βήτα για μεγάλους κλέφτες σαν τον Κ. Βήτα στέκομαι εδώ χωρίς να ξέρω τι θέλω κι είναι τόσο ωραία όλα αυτά που πιστεύω Κι εγώ που πάντα ήθελα να ζήσω μαζί σου φτιάχνω τον κόσμο μ' ένα κομμάτι της ψυχής σου κι απ' τον εξώστη εκείνο βλέπω την ίδια ταινία κάθε καλοκαίρι το "θάνατο στη Βενετία" κι αναρωτιέμαι πάλι οι προσευχές μου πού πάνε κι αν έχουν γίνει πουλιά προς τα πού πετάνε Ταξίδεψέ με όπου εσύ πιστεύεις είμαι τυφλός και μόνο εσύ το ξέρεις τα πιο όμορφα πράγματα χάνονται γρήγορα άνθρωποι, σύννεφα, το μελάνι στα ποιήματα Πόσο παράξενα χτυπάει τώρα η καρδιά μου υπάρχει άδικο έξω απ' τα όνειρά μου θυμάμαι στα μάτια σου να σχηματίζεται το άπειρο θυμάμαι στα μάτια σου να σχηματίζεται το άπειρο Κι εγώ που πάντα ήθελα να ζήσω μαζί σου φτιάχνω τον κόσμο μ' ένα κομμάτι της ψυχής σου κι απ' τον εξώστη εκείνο βλέπω την ίδια ταινία κάθε καλοκαίρι το "θάνατο στη Βενετία" κι αναρωτιέμαι πάλι οι προσευχές μου πού πάνε κι αν έχουν γίνει πουλιά προς τα πού πετάνε Ειναι φορες που δεν καταλαβαινουμε τα σημαδια...Ειναι στιγμες που οταν τις φερνουμε στο νου ΜΕΤΑ...ανακαλυπτουμε ποσα μας εδειχναν αλλα δεν τα βλεπαμε ΤΟΤΕ... Κ υστερα αναλογιζομαστε τι πηγε στραβα..Τι δεν εγινε σωστα...Χιλιαδες ερωτηματικα...Ατελειωτα τα ΓΙΑΤΙ...Κ ολα εκεινα που εμειναν μισα κ ολα τ αλλα που ζησαμε κ εγιναν αναμνησεις ...Ολα μαζι συνθετουν τη ζωη μας ΜΕΤΑ... Μια ζωη με κενα..Με απουσιες...Ποσο παραξενα ειναι ολα...Κ νοιωθουμε πιο κοντα ο ενας με τον αλλον..Λες κ ετσι ελπιζουμε να μοιραστει ο πονος κ η θλιψη...Λες κ ετσι θα γινει λιγοτερο ανυποφορη η απουσια ..... Μαθαινουμε να ζουμε ετσι .... Εεεεεε!!! ΕΣΥ!!!! Απο εκει πανω ριχνε τις ματιες σου ..Μην ξεχνας πως δεν σε ξεχναει κανεις...Κ ολοι εδω που μειναμε ν αναρωτιομαστε ....Κανουμε προσπαθειες να συνεχισουμε....Να μεινουμε ορθιοι...... Ενα μονο δεν χρειαζεται καμια απολυτως προσπαθεια : ΣΕ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΕ ΛΕΠΤΟ...ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙΣ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ.....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου